Tagarchief: Bas de Boer

Bas de Boer

Bas de Boer.

De wereld is een enge plek. Niets is zo lief als het lijkt en in alles wat banaal is schuilt de geseling van herhaling en gewenning. Ideologie over feestdagen, lieve kindertjes, leuke vaasjes op de kast,… Dat zijn gedachten die je vermijden moet of je geest roest vast. Mijn hart wordt er gelukkig allemaal niet warm van en ik heb een sterk vermoeden dat Mr. de Boer er ook zo over denkt.

Bas de Boer. Een Haagse kunstenaar met een duistere blik op de wereld. Zijn schilderijen zitten vol afkeer tegenover de simpliciteit die mensen het leven noemen. Zijn installaties zijn verwarrend en groots geschapen met een sterk gevoel van een kluizenaarsleven op een horrorset. Videobeelden die me in een wereld meenemen waar iets heel slechts op de bodem van mijn zijn zit te broeien en steeds dichter komt. Wat het allemaal ook wezen mag mijn aandacht is door zijn lugubere kijk op de wereld getrokken.

Cuckoo, a tar nest clock

Doorheen de verveling van de dag stuit ik op zijn website. Ik val meteen voor een uit de kluiten gewassen koekoeksklok. Die heeft hij in Letland gemaakt waar hij in het voorjaar van 2010 op reis was. Het morbide donkere huisje dat de knusheid uit de huiskamers van de vorige generaties vertegenwoordigd is met veel zorg geschapen. Kleine dennenboompjes, een hertenkopje, en heel verfijnd uit hout gesneden. Het heeft alles om in een warm houtkleur de perfecte boven-de-haard-klok te worden. Maar dit ophol geslagen geval spuugt zwaar rokend gruis op de grond en kraakt alle kanten op. Dit is na een hoop te bezichtigen experimenten gelukt met een ingewikkelde achterkant van buizen, waterreservoirs, meer buizen, een bol, kabels, en nog een kleine koekoeksklok. De schetsen die het ontwerp vooruitliepen zijn kinderlijk simpel. Ze nemen mijn verwarring over de realisatie van het gevaarte weg en ik ga op in mijn valse overtuiging ‘nu snap ik het!’.

Klokken hangen onvermijdelijk samen met gedachten over tijd. In dit geval is de tijd een dynamisch zwart gat dat op ontploffen staat. Het geeft me een opgejaagd gevoel dat er niet zoveel tijd is als ik ervaar. Een klok die spuugt. De tijd is een web dat overal ter wereld iedereen aan banden heeft gelegd. Een wetgeving die we niet kunnen doorbreken als gewone mens zonder de nog niet ontwikkelde astrofysische, licht doorbrekende krachten. Een klok is toch wel één van mijn meest gehate voorwerpen op aarde!

Dagelijkse voorwerpen en vertrouwde taferelen worden wel vaker als medium om angst op te roepen gebruikt. Het onverwachtse blijft het ergste voor de mens.

Zicht. Een schoon zicht. Zo zonder tijd. Ik heb tot de zon ondergaat.

Mvp.

www.debasdeboer.nl

Advertenties

%d bloggers liken dit: